رضا ملکی؛ به بهانه سفر آسمانی سید جعفرمدرسی پیشکسوت دوچرخه سواری استان قم.

در وصف مردی می نویسم که دریایی از عشق و محبت وجودش را در برگرفته بود و چهل سال از زندگی خود را مصروف عشقی کرد که نامش ورزش دوچرخه سواری بود.سید جعفر مدرسی جوان برومند قدیم دوچرخه سواری قم که لباس مقدس تیم ملی برازنده قامتش بود پله های ترقی را پیمود تا با چند قهرمانی در کشور نامش در ردیف افتخار آفرینان ورزش قم قرار گیرد.مسیر بعدی او مربی گری تیم ملی دوچرخه سواری بود که عاشقانه رفت و زندگی خود را جهت آموزش ملی پوشان این رشته قرار داد تا جمع افتخارات او در مسیر رسیدن به هدف بزرگش تکمیل گردد.

حادثه سقوط وحشتناک وی از دوچرخه در مسابقات جاده قهرمانی کشور در یزد که منجر به کما رفتن وی و ضربه ی مغزی برای او شد سید دوچرخه سوار ما را یکسال از عشق خود دورنمود تا تجربه تلخ گام نهادن تا مرز مرگ را در این ورزش برای خود متصور سازد.وی با استخدام در اداره کل ورزش و جوانان بصورت پیمانی مدیریت استادیوم پیر تختی را پذیرفت تا تلاشهای ماندگار وی برای احیای این استادیوم و رفع مشکلاتش ازصبح زود شروع و تا لحظات پایانی شب ادامه داشته باشد.

جعفر مدرسی با کمبود های بسیار مالی در زندگی ساخت،نامردیهای بسیاری را دید اما تعریفش از زندگی عشق به خانواده و ورزش دوچرخه سواری بود که سالها در هیئت دوچرخه سواری قم و آموزش به جوانان برومند ولایت تعریف گردید.حالا خبر میرسد که این مرد دوست داشتنی که چندی قبل به کرونا مبتلا شده بود به دیار یار شتافته و آسمانی گردیده است.

میشود گفت که جعفر عریز پا در رکاب تا دروازه های بهشت رکاب زده تا تجلی نور خداوند مهربان را در ملکوت اعلی مشاهده و از دور دستهای زیبا برای دوستدارانش و خانواده عزیزش دعا گو باشد .انتظار میرود که مسئولان ورزش قم با توجه به تنگناهای موجود در زندگی این عزیز از دست رفته نگاه حمایتی خود را بر خانواده ایشان داشته باشند تا روح پاکش شاد و خندان از این توجه خاص در جوار رحمت الهی آرام گیرد.

انتهای پیام/۲۹۴۲