گفت و گو / ایمان / رضا ملکی

همت والای مردان دوست داشتنی مستطیل سبزرا بایستی ستود آنانکه تمام هم و غم خود را مصروف پیشرفت دوست داشتنی ترین ورزش شهرشان نمودند اززندگی خود گذشتند و با عشقی وصف ناپذیرو تلاش اثرگذار خود درطول ۵۰ سال زندگی عاشقانه درورزش فوتبال خدمات منحصر بفردی را از خود بجای گذاشت تا بعد از گذشت نیم قرن هنوز جایگاه معتبر و ارزشمندی در نزد دوستداران فوتبال دراستان قم داشته باشد.از زندگی مردی می نویسم که در کمک به نیازمندان و کارهای خیر پیشتاز است.خدمات ارزشمندش درنزد محرومان همواره جاری و ساری بوده واین نگاه ارزشمند درزندگی از او اسمی جاوید به یادگار گذارده که معرفی نامش حسین جاوید فر همواره در نگاه اهالی فوتبال با احترام و بزرگی یاد می گردد.

سپاس از خداوند که زندگی ام صرف ورزش شد

ر کنارش مینشینم تا گذری داشته باشم ازخاطرات مردی که خداوند را سپاس می گوید که برای ورزش و تعالی روح جوانان برومند شهرش زندگی خود را صرف نموده است.بازگشت به گذشته و رفتن به سالهای جوانی چهره اش را دگرگون می سازداین پیشکسوت با اخلاق فوتبال قم ۶۷ سال سن دارد و ۱۷ سالگی را شروع فوتبال خود بیان می کند.زمینهای خاکی انتهای خیابان باجک و پا به توپ شدن او با تیم افشین سرآغاز حضور درخشان وی در درعرصه فوتبال قم بود.تیمهای ستاره آبی ،عقاب تهران ودرآخر میلادی قم تیم هایی بودند که حسین جاوید فر با آنها شروعی دلپذیر و پایانی خاطره انگیز در مستطیل سبز برای خود رقم زد.

خداحافظی وآویختن کفش ها وتاسیس تیم فوتبال میلادی

جاوید فرکه ملقب به نام بی تا میباشد اینگونه جریان زندگی فوتبالی خود را توضیح می دهند.کفشها را که آویختم درصدد تاسیس تیم میلادی برآمدم جوانان پرشور و دوست داشتنی که با جذب به تیم میلادی خاطرات به یاد ماندنی را برای فوتبال قم رقم زدند.سال ۷۵ استارت کاررا زدم هم بعنوان موسس باشگاه هم بعنوان اسپانسر و هم در جامعه ی مربی گری از سال ۷۵ تا ۸۶ بعنوان نماینده برتر فوتبال قم حضوری شایسته در زیر گروه فوتبال کشور داشتیم.تمام هزینه های تیم را خودم تقبل کردم و تنها دریک نوبت با محبت مرحوم دکتر میرمحمدی نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی مبلغی به تیم کمک شد.

دوران درخشان میلادی در فوتبال قم وکشور

دوبارتا آستانه صعود به لیگ دسته اول ایران با تیم میلادی قرار گرفتیم که یکبار با ضربات پنالتی و در مقابل تیم اتکا تهران در استادیوم امجدیه ازصعود بازماندیم و یکبار دیگر نیز با کمترین امتیاز ممکن نتوانستیم جایگاه فوتبال قم را دربالا دستهای فوتبال ایران مطرح سازیم.قهرمانیهای متعدد هم در لیگ برتر فوتبال قم داشتیم.وی می گوید: همکاران صمیمی و از خود گذشته در کادر فنی و سرپرستی بازیکنان خوب و شایسته که تنها برای عشقشان فوتبال و بدون هیچ چشمداشتی دراختیار تیم بودند خاطرات به یاد ماندنی را برای من درطول حضورم در مستطیل سبز به یادگار گذارده است.

بعلت نبود نگاه حمایتی تیم داری را کنار گذاشتم

این پیشکسوت خوشنام فوتبال قم در بخش دیگری از سخنان خود می گوید :وقتی دیدیم هیچ یار و یاوری ندارم و مسئولان نیز هیچ نگاه حمایتی به تیم ندارند و با توجه به مخارج بسیارسنگین تیم داری که ۹ سال تمام با بهترین وجه ممکن آنها را پشت سرگذارده بودم عطای کار را به لقایش بخشیدم و راه را برای دیگر دوستان باز کردم که در این مسیربه حرکت خود ادامه دهند.

از ظرفیتهای تیم صبا استفاده نشد

جاوید فر بابیان اینکه با انتقال تیم صبا به قم نه تنها چیزی عاید فوتبال قم نشد بلکه جوانان برومند فوتبال شهرمان سرخورده شدند گفت : تنها چند بازیکن جوان به بدنه این تیم وصل شدند که آن هم برای این بود که بگویند از بچه قمی هاهم درتیم صبا استفاده می شود که این کاربرای راه گم کردن بود.وی می گوید :از ظرفیتهای این تیم استفاده نشد و صبا به نابودی رفت تا هم اکنون هم شاهد نزول فوتبال شهرمان در فوتبال ایران باشیم که محلی از اعراب در میان تیم های کشور نداریم.

تفرقه و دو دستگی بلای جان فوتبال قم

بی تا تاکید می کند تا وقتی که تفرقه ودودستگی برجریان فوتبال قم حاکم باشد اندرخم یک کوچه فوتبال قم به حیات ادامه خواهد داد.دلتمان برای جوانان برومند قم بسوزدبایستی در درگاه خداوند متعال پاسخگو باشیم و جوابگوی مطالبات آنان باید بود.

آرزو دارم دوران طلایی فوتبال قم تکرارشود

ین پیشکسوت خوشنام فوتبال قم ابراز امیدواری کرد که فوتبال قم درسایه دوستی ها بتواند به جایگاه قابل احترامی در در فوتبال کشور دست یابد که با وجود استعداد های ناب در جوانان این خطه آرزوی غیر قابل دسترس نمی باشد. حسین بی تا در پایان ضمن تشکر از روزنامه ایمان که همواره به یاد استخوان خورد کرده های ورزش قم می باشد آرزو نمود که فوتبال قم بتواند بار دیگر دوران طلایی دهه ی ۶۰ و ۷۰ را زنده نماید که با این آرزو چشم انتظار روزهای خوب برای فوتبال استان قم در آینده خواهیم بود.

انتهای پیام/۲۷۵۶